Μια απολαυστική εισαγωγή στο θρυλικό κιθαριστικό ντουέτο των Abercrombie & Towner, όπου το διαφορετικό στιλ του κάθε μουσικού, δημιουργεί μια εξαίρετη συνθήκη συνύπαρξης.

«Με τον Abercrombie παίζω τόσο καλά, όπως όταν παίζω σόλο... Με τον John ασκώ περισσότερο τις ικανότητές μου στη μουσική συνομιλία».

Ralph Towner

Η χαρακτηριστική κιθάρα του John Abercrombie, πλαισιώνεται από τις συνθέσεις του Vince Mendoza αλλά και από ένα ιδιαίτερο ορχηστικό παίξιμο. Ο Jon Christensen με τα κρουστά του, προσθέτει τους ρυθμικούς σχολιασμούς.

Το 1975 ιδρύθηκε το περίτρανο τρίο με τους John Abercrombie, Dave Holland και Jack DeJohnette. Τo DownBeat έκανε λόγο για «τολμηρό και ανήσυχο πνεύμα» δίνοντάς του πέντε αστέρια.

Το θρυλικό γκρουπ παρουσιάζει ένα ευρύ φάσμα ρεπερτορίου από ένα αφιέρωμα στον Charles Mingus, ήχους μουσικής του δρόμου, απόηχους της Αφρικής, σύγχρονη μουσική και ελεύθερο αυτοσχεδιασμό.

Ο Marc Johnson ήταν ο αρχηγός του γκρουπ σε αυτό το ντεμπούτο των Bass Desires. Ο ίδιος όμως επιμένει ότι όλη η ηχογράφηση στηριζόταν στους δύο κιθαρίστες, τον Bill Frisell με αυτά τα αλλεπάλληλα επίπεδα και τις απρόσμενες αλλαγές και τον John Scofield, με το χαρακτηριστικό αστικό-jazz-blues παίξιμο.

Οι Bass Desires αναπτύσσουν τη φυσιογνωμία τους σαν γκρουπ με αυτή τη δεύτερη ηχογράφησή τους, όπου όλοι οι μουσικοί συμμετέχουν και με συνθέσεις. Πηγή της έμπνευσής τους, η σόουλ, τα μπλουζ, η κάντρι αλλά και η τζαζ όπου η αλληλεπίδραση ανάμεσα στους μουσικούς είναι εντονότερη.

Ένας δίσκος-σταθμός στην ιστορία του jazz-piano. Ο Paul Bley αναπτύσσει τις συνθέσεις της Carla Bley και της Annette Peacock.

Η κραυγαλέα τρομπέτα του Lester Bowie, ένας αληθινός «επιστήμονας των ήχων» σ’ ότι αφορά το R&B, τα μπλουζ και τη μουσική του καρναβαλιού. Εδώ, η πρώτη του προσωπική ηχογράφηση, όπου όλα τα παραπάνω στοιχεία συνυπάρχουν με τον πιο δημιουργικό τρόπο.

Ο τυνήσιος βιρτουόζος στο ούτι Anouar Brahem, προσκαλεί δύο Τούρκους μουσικούς στο δικό του ηχητικό κόσμο. Ο ένας, o Kudsi Erguner που προέρχεται από την παράδοση των Σούφι και ο άλλος, ο Barbaros Erkose από την τσιγγάνικη μουσική παράδοση.

Ένα από τα καλύτερα κουιντέτα του βιρτουόζου βιμπραφωνίστα Gary Burton με τους Steve Swallow & Bob Moses στις ρυθμικές δυνάμεις και τις δυο κιθάρες των Pat Metheny & Mick Goodrick όπου παίζουν τη μουσική της Carla Bley.

Η επανένωση του εξαιρετικού τρίο της δεκαετίας του ’60 του Chick Corea με τον μπασίστα Miroslav Vitous και το ντράμερ Roy Haynes, αποτέλεσε ένα από τα πιο σημαντικά Jazz γεγονότα, στις αρχές της 10ετίας του ’80. Αυτή η μουσική ηχογραφήθηκε ζωντανά στη Γερμανία και την Ελβετία και περιέχει συνθέσεις και των τριών μουσικών καθώς και το δεύτερο πρελούδιο του Scriabin.

Οι συνθέσεις αυτές, απλές αλλά βαθυστόχαστες (πολλοί τις έχουν συγκρίνει με τον Μικρόκοσμο του Μπάρτοκ) δεν έχουν χάσει μέσα στο χρόνο τίποτα από τη δύναμη και τη γοητεία τους.

Η πρώτη ηχογράφηση του “Jack DeJohnette’s Special Edition” φέρνει στο φως τους ταλαντούχους σαξοφωνίστες David Murray & Arthur Blythe, κερδίζοντας ένα ευρύτερο κοινό αλλά και το βραβείο του Downbeat, ως άλμπουμ της χρονιάς. Έντονο ρεπερτόριο με δύο συνθέσεις του Coltrane, και τρεις του DeJohnette, η μία αφιερωμένη στον Eric Dolphy.

Ένα στιγμιότυπο από το απόγειο της “down-town” σκηνής, μια ηχογράφηση που έγινε με το γκρουπ του Bill Frisell εκείνης της περιόδου, με τον Hank Roberts, στο τσέλο, τον Kermit Driscoll στο μπάσο και τον Joey Baron στις ντραμς. Οι συνθέσεις είναι του Bill Frisell, με εξαίρεση αυτήν, του Thelonious Monk.

Ένα μοναδικό ντοκουμέντο - καταγραφή του ιδιοσυγκρασιακού παιξίματος του Bill Frisell. O ίδιος με τον Kenny Wheeler «μονομαχούν» στην πρώτη γραμμή, οι Bob Stewart και Jerome Harris έχουν αναλάβει τους χαμηλούς τόνους, ενώ το μαγικό παίξιμο του Paul Motian, κρατάει το γκρουπ ενωμένο.

Ίσως ένα από τα πιο εξωστρεφή άλμπουμ του μεγάλου νορβηγού σαξοφωνίστα, όπου το κοινό υποδέχτηκε με ενθουσιασμό. Σ΄αυτή την ηχογράφηση ο Manu Katché κάνει την πρώτη του εμφάνιση στο γκρουπ. Κεντρική σύνθεση του δίσκου το Molde Canticle (Part 15).

Η συνεργασία του Egberto Gismonti με τον Nana Vasconcelos, προσέθεσε νέα ηχοχρώματα στη μουσική της ECM. Οι ήχοι του τροπικού δάσους που μεταφέρονται από τα κρουστά του Vasconcelos και η ιδιαιτερότητα της ιδιοφυούς κιθάρας του Gismonti αποπνέουν γοητεία και γήινη αμεσότητα.

Η μουσική του αμερικανού τρομπετίστα Jon Hassell, βασίζεται στο μινιμαλισμό, στις αφρικάνικες και ασιατικές μουσικές παραδόσεις και στην ηλεκτρονική μουσική δημιουργώντας ένα ισχυρό ηχητικό τοπίο.

Στο άλμπουμ της χρονιάς, σύμφωνα με τους κριτικούς του DownBeat, o Dave Holland οδηγεί τους Steve Coleman, Kevin Eubanks και Marvin “Smitty” Smith, σε μια από τις καλύτερες καταγραφές τους σε ηχογράφηση.

Ο πρώτος σόλο πιάνο δίσκος του Keith Jarrett, αποτέλεσε το ξεκίνημα της μακρόχρονης συνεργασίας του μεγάλου μουσικού με την ECM, καταξιώνοντάς τον, σαν έναν από τους πιο διακεκριμένους πιανίστες της εποχής μας.

Η πρώτη ηχογράφηση του θρυλικού Τρίο, ηχογραφήθηκε στο Παρίσι το 1985. « Η βαρύτητα είναι αναμενόμενη, όταν παίζει το τρίο του Κeith Jarrett», σημείωσαν οι Times της Νέας Υόρκης.

Όταν πέθανε ο Miles Davis to 1991, οι τρεις μουσικοί που υπήρξαν στα γκρουπ του, μπήκαν στο Power Station στούντιο της Νέας Υόρκης για να παίξουν μουσική τιμώντας τη μνήμη του. Σημαντικές συνθέσεις του Miles Davis βρίσκονται εδώ καθώς και ο υπέροχος αυτοσχεδιασμός «For Miles».

Η πρώτη ηχογράφηση του θρυλικού Τρίο, ηχογραφήθηκε στο Παρίσι το 1985. « Η βαρύτητα είναι αναμενόμενη, όταν παίζει το τρίο του Κeith Jarrett», σημείωσαν οι Times της Νέας Υόρκης.

Ένα νέο, γκρουπ με φανερές επιρροές από την ποπ μουσική. Αυτή η δροσερή κεφάτη jazz-rock ηχογράφηση του Pat Metheny έγινε το 1979 και περιέχει το σήμα-κατατεθέν (Cross The) Heartland.

Μια σόλο ηχογράφηση ίσως η πιο ακουστική, με πολλές αναφορές στην αμερικάνικη φολκ. Ο Pat θεωρεί το δίσκο του «αυτοβιογραφικό άλμπουμ, καθώς σχετίζεται ιδιαίτερα με την αμερικάνικη δύση: Ανοιχτό όσο και ευρύχωρο».

Η τελυταία ηχογράφηση του Pat Metheny στην ECM, όπου καταγράφεται το αυξανόμενο ενδιαφέρον του για τους νοτιοαμερικάνικους ρυθμούς. Απόδειξη γι’ αυτό και η παρουσία του αργεντινού Pedro Aznar. Το άλμπουμ περιέχει το «Yolanda, You Learn».

Με την ενθάρρυνση της ECM, ο ντράμερ Paul Motian κάνει τα πρώτα του βήματα ως δημιουργός, πραγματοποιώντας ένα εξαιρετικό άλμπουμ όπου συμμετέχουν κορυφαίοι μουσικοί όπως οι Keith Jarrett, Leroy Jenkins & Charlie Haden.

Η πρώτη συνάντηση της ECM με το κουαρτέτο Oregon στην αρχική του σύνθεση, η πρώτη εισχώρηση στα πεδία διαπολιτισμικής κουλτούρας με τους Ralph Towner, Collin Walcott, Paul McCandless & Glen Moore.

Ο ινδός περκασιονίστας Trilok Gurtu, αντικατέστησε τον Collin Wallcott και ένα νέο κεφάλαιο στην ιστορία των θρυλικών Oregon ξεκινά.

Η πρώτη ηχογράφηση του ιταλού τρομπετίστα Enrico Rava στην ΕCM. Μαζί του οι John Abercrombie, Palle Danielsson, Jon Christensen. Οι συνθέσεις του Rava, ανάμεσά τους κι η μπαλάντα «Βlancasnow», εμπνέουν εξαιρετικά σόλο και πνευματώδεις συνομιλίες.

Ο νορβηγός κιθαρίστας κατακτά νέα υψηλότερα δεδομένα, με το εφευρετικό παίξιμο των Miroslav Vitous και Jack DeJohnette. Μουσική χειμαρρώδης και καταιγιστική.

Η πρώτη ηχογράφηση του μεγάλου αργεντινού δάσκαλου του μπαντονεόν στην ECM, ένα εξαιρετικό σόλο άλμπουμ, όπου οι ηχητικές μνήμες της παιδικής ηλικίας του Saluzzi, συναντιώνται με το τάγκο, με τον πιο συναρπαστικό τρόπο.

Οι υπέροχες ρυθμικές δονήσεις του Zakir Hussain και του Trilok Gurtu συναντούν το ηλεκτρικό βιολί του Shankar που συνομιλεί με εντυπωσιακό τρόπο με το σαξόφωνο του Jan Garbarek. Μια θρυλική μουσική συνεργασία ανατολής-δύσης.

Το πρώτο άλμπουμ του Stanko στην ECM. Mια έξοχη εισαγωγή στον λυρισμό που αποτελεί την ερμηνευτική σφραγίδα του μεγάλου Πολωνού τρομπετίστα. Εξαίρετοι επίσης οι μουσικοί που απαρτίζουν το γκρουπ, με τον Dave Holland στο μπάσο, τον Edward Vesala στις ντραμς και τον Tomasz Szukalski στα σαξόφωνα.

Το πιο δημοφιλές από τα σόλο άλμπουμ το Βρετανού σαξοφωνίστα. Περιλαμβάνονται συνθέσεις από το ομώνυμο μπαλέτο που παρουσιάστηκε στο Sadler’s Wells.

Κέρδισε το Deutsche Schallplattenpreis το 1976. Ένας καταιγισμός ταλέντων που χαρακτήρισαν τη πρώτη 10ετία της ECM: οι Jan Garbarek, Eberhard Weber & Jon Christensen, οι οποίοι ερμηνεύουν με τον πιο δημιουργικό τρόπο τις συνθέσεις του Ralph Τowner.

Μια μοναδική παραγωγή που φέρνει κοντά τα ακουστικά ηχοχρώματα του Ralph Towner με το γρήγορο ηλεκτρικό μπάσο του Eddie Gomez και το μαγικό παίξιμο του Jack de Johnette στο Cloud Dance.

Ο Collin Walcott διατύπωσε με έναν δικό του ξεχωριστό τρόπο τις αυτοσχεδιαστικές του ανησυχίες, χρησιμοποιώντας τις τάμπλες και το σιτάρ. Το νεoσύστατο τότε, τρίο Gateway μοιράστηκε μαζί του, τις συνθέσεις του. Το αποτέλεσμα ήταν μαγικό.

Το Gnu High είναι η πρώτη συνεργασία του τρομπετίστα Kenny Wheeler με την ECM, και η τελευταία ηχογράφηση του Keith Jarrett σαν μέλος γκρουπ. Αμφότεροι αυτοσχεδιάζουν εκπληκτικά σε μια ατμόσφαιρα δυνατής μουσικής επικοινωνίας όλου του κουαρτέτου, καθώς η μουσική γραφή του Kenny Wheeler είναι σαγηνευτική.

Ορόσημο στη καριέρα της μεγάλης βρετανής ερμηνεύτριας Norma Winstone, καθώς αποκαλύπτει το συναισθηματικό πυρήνα των jazz standards, αλλά και δημιουργεί τραγούδια, βάζοντας στίχους στη μουσική των Egberto Gismonti, Ralph Towner και Kenny Wheeler.