Μουσική και τραγούδια για το θέατρο

17,70 12,39

Πρόκειται για ένα βιβλίο με 2 CD με ανέκδοτες μουσικές και τραγούδια της Ελένης Καραΐνδρου για το θέατρο. Συνεργασίες με 5 κορυφαίους σκηνοθέτες για 12 θεατρικά έργα μεγάλων συγγραφέων (Πίντερ, Μπέκετ, Γκολντόνι, Σαίξπηρ, Γκόργκι, Τσέχωφ, Τουργκένιεφ, Γκριμπογέντοφ, Μίλλερ, Λούλα Αναγνωστάκη, Λεωνίδας Προυσαλίδης).

[CD I] Κάρλο Γκολντόνι, Οι αγροίκοι [Διασκευή από το “Caro mio ben“ του Τομάζο Τζιορντάνι (1740-1818) – Ερμηνεία: Στάμος Βογιατζής] Α. Σ. Γκριμπογέντοφ, Συμφορά από το πολύ μυαλό [ Διασκευή από το τραγούδι του Γκλίνκα (1804-1857), Απόδοση στα ελληνικά: Μήτσος Αλεξανδρόπουλος, Ερμηνεία: Μαρκέλα Χατζιάνο, Αντώνης Κοντογεωργίου] Ιβάν Τουργκένιεφ, Ένας μήνας στην εξοχή[Στίχοι: Μάριος Πλωρίτης, Ερμηνεία: Κωνσταντίνος Κωνσταντόπουλος] | Άντον Τσέχωφ, Ο Γλάρος [ Στίχοι: Αρλέτα, Ερμηνεία: Αρλέτα, Χρήστος Καλαβρούζος, Ελένη Καραΐνδρου, Δημήτρης Λιγνάδης, Βασίλης Νικολαΐδης, Μελίνα Τανάγρη] [CD2] Σάμουελ Μπέκετ, Ευτυχισμένες μέρες– [Απόδοση στα ελληνικά: Διονύσης Καψάλης, Ερμηνεία: Ράνια Οικονομίδου] | Χάρολντ Πίντερ, Ο Επιστάτης |Λεωνίδας Προυσαλίδης, Βαγόνι στα νερά [Στίχοι: Λεωνίδας Προυσαλίδης, Ερμηνεία: Μαρίνα Ψάλτη, Βασίλης Μασσαλάς, Σωτηρία Ρουβολή] | Μάξιμ Γκόργκι, Μικροαστοί [Ερμηνεία: Άννα Παρλαπάνου] |Ουίλλιαμ Σαίξπηρ, Αγάπης αγώνας άγονος | Κάρλο Γκολντόνι, Το καινούριο σπίτι | Λούλα Αναγνωστάκη, Διαμάντια και μπλουζ [ Στίχοι: Λούλα Αναγνωστάκη, Ερμηνεία: Τζένη Καρέζη]Η Μικρή Άρκτος παρουσιάζει την νέα συλλεκτική έκδοση με μουσική και τραγούδια της κορυφαίας Ελληνίδας συνθέτριας για το θέατρο.

Το βιβλίο περιέχει 2 CD με τις πρωτότυπες ηχογραφήσεις (1983-2012) από ιστορικές παραστάσεις που σκηνοθέτησαν οι Λευτέρης Βογιατζής, Ζυλ Ντασσέν, Μάγια Λυμπεροπούλου, Βασίλης Παπαβασιλείου και Αντώνης Αντύπας (τα τρία τελευταία έργα στο Απλό θέατρο), ενώ συμμετέχουν μερικοί από τους σημαντικότερους Έλληνες ηθοποιούς. Στην παρουσίαση προβλήθηκαν σπάνια ηχητικά και οπτικά ντοκουμέντα.

Οι μουσικές αυτές συνθέσεις που έως σήμερα παρέμεναν ανέκδοτες αλλά και οι φωνές της Τζένης Καρέζη, της Αρλέτας, του Σίμου Βογιατζή, της Μ. Χατζιάνο, Α. Παρλαπάνου, Ρ. Οικονομίδου και άλλων σπουδαίων καλλιτεχνών δημιουργούν το πλαίσιο μιας ιστορικής έκδοσης.

Πρόκειται για ένα βιβλίο με 2 CD με ανέκδοτες μουσικές και τραγούδια της Ελένης Καραΐνδρου, για το θέατρο. Συνεργασίες με 5 κορυφαίους σκηνοθέτες για 12 θεατρικά έργα μεγάλων συγγραφέων (Πίντερ, Μπέκετ, Γκολντόνι, Σαίξπηρ, Γκόργκι, Τσέχωφ, Τουργκένιεφ, Γκριμπογέντοφ, Μίλλερ, Λούλα Αναγνωστάκη, Λεωνίδας Προυσαλίδης).

Στο διπλό αυτό άλμπουμ έχουμε πολλά τραγούδια. Ξεχωρίζουν, το τραγούδι με την Τζένη Καρέζη από την τελευταία της παράσταση, Διαμάντια και μπλουζ, o διακεκριμένος βαρύτονος Στάμος Βογιατζής στους Αγροίκους του Κάρλο Γκολντόνι, η Μαρκέλα Χατζιάνο στη Συμφορά από το πολύ μυαλό, η Ράνια Οικονομίδου, από τις Ευτυχισμένες Μέρες του Μπέκετ, η Άννα Παρλαπάνου από τους Μικροαστούς του Γκόργκι, η Αρλέτα και όλος ο θίασος στο τραγούδι της λίμνης από τον Γλάρο του Τσέχωφ. κ.α.

Η Ελένη Καραΐνδρου στο σημείωμά της που συνοδεύει την έκδοση, μεταξύ άλλων αναφέρει:

«Κρατάω στα χέρια μου ένα πολύτιμο φορτίο, μια κιβωτό γεμάτη ταξίδια, όνειρα, υποσχέσεις, βλέμματα, φωνές, αγγίγματα, χρώματα, ήχους, μνήμες, χαμόγελα, αποφάσεις, δάκρυα, αποχωρισμούς, πάθη, έρωτες και θανάτους. Είναι τα δώρα μου από τις συναντήσεις μου, στον μαγικό κόσμο του θεάτρου, με έντεκα σπουδαίους συγγραφείς και πέντε κορυφαίους σκηνοθέτες, πέντε ανθρώπους ταγμένους που με εμπιστεύτηκαν και μού χάρισαν ταξίδια μοναδικά, γεμάτα εμπειρίες και συγκίνηση».

«Είναι ο Λευτέρης Βογιατζής που μαζί του έζησα το δόσιμο της ύπαρξής του στον υπέρτατο σκοπό της ζωής του, το θέατρο. […]

Αυτό το φοβερό παιδί που ήταν ο Λευτέρης, το δύσκολο παιδί, εγώ το είχα συνδέσει με πολύ γέλιο, στις παρέες ήταν απρόβλεπτος και πολύ αστείος και μόνο όταν έμπαινε μέσα του ο δαίμονας της «τελειομανίας», μπορούσε να γίνει πιεστικός έως και αφόρητος στις πρόβες. Το είδα κι αυτό αλλά τίποτα δεν μπορούσε να με κάνει να τον παρεξηγήσω. Η μανία του με όλα ήταν αυθεντική όπως και η μανία του με την υγεία του. Πάντα παραπονιόταν γι’ αυτήν και ποτέ δεν τον πιστεύαμε. Και να που μας την έσκασε το τρομερό παιδί. Κι έφυγε νωρίς… και μας λείπει. Λείπει από το θέατρο. Αυτό που ο ίδιος υπηρέτησε και το αποθέωσε».

[…] Ακόμη ένας που μου λείπει είναι ο Ζυλ Ντασσέν, ο Τζούλη, ο Αμερικανός φίλος που πολιτογραφήθηκε Έλληνας και έδρασε κυρίως στο «Εθνικό Θέατρο». Εκεί με προσκάλεσε το 1984 για ένα υπέροχο έργο του Τουργκένιεφ το Ένας μήνας στην εξοχή. Βέβαια τον Τζούλη τον γνώριζα από το Παρίσι. Στο σπίτι του και της Μελίνας ζούσαμε λεπτό προς λεπτό τα γεγονότα του Πολυτεχνείου το 1973. Αγαπούσε τη μουσική μου και πίστευε πολύ στο ταλέντο μου. Δεξιοτέχνης και μάγος στο στήσιμο της παράστασης μού χάρισε στιγμές γνώσης και εμπειρίας πολύτιμης που συνεχίστηκε και στη δεύτερη συνεργασία μας (1988), πάλι στο Εθνικό, με το εμβληματικό έργο του Τσέχωφ, Ο γλάρος. Είχε μια σπάνια αύρα και ευγένεια, δεν ήταν πιεστικός αλλά είχε την απαραίτητη επιμονή για να πραγματοποιήσει το όραμά του. Το 1993, μου είπε ότι θα σκηνοθετούσε την τελευταία παράσταση της ζωής του, ότι ήταν παλιό του όνειρο ν’ ανεβάσει το έργο του Μίλλερ Ο Θάνατος του Εμποράκου και με ήθελε κοντά του οπωσδήποτε. ‘Έτσι κι έγινε. Όχι στο «Εθνικό» αλλά στο θέατρο «Αθήναιον» που μόλις είχε μετονομαστεί σε θέατρο «Τζένη Καρέζη». Είχε μια εμμονή μ’ αυτό το έργο, ένα πάθος θα έλεγα. Τον άγγιζε βαθιά ο τρόπος που ο συγγραφέας αντιμετώπισε το συνταρακτικό αυτό θέμα και, μη ξεχνάμε πως ήταν γέννημα θρέμμα της Αμερικής που εκδιώχτηκε από τον Μακαρθισμό.

Με την Μάγια Λυμπεροπούλου είχα δεσμούς από τότε που παρακολουθούσα το Θέατρο Τέχνης. Ήταν μια ηθοποιός που λάτρευα, που έλαμπε πάνω στη σκηνή κι έδινε κύρος στις μορφές που ενσάρκωνε. Και να που ήρθε η στιγμή να τη δω και να τη θαυμάσω από κοντά σαν σκηνοθέτρια. Αυτό έγινε στην Πάτρα, στο υπέροχο θέατρο «Απόλλων» […] Έζησα μαζί της τη γέννηση δυο μεγάλων παραστάσεων: Οι Μικροαστοί του Γκόρκι και Αγάπης, αγώνας άγονος του Σαίξπηρ. Τι οργάνωση, τι διείσδυση στο κείμενο, τι πνευματικότητα και τι φιλοσοφική οξυδέρκεια στολίζουν αυτή τη σπάνια προσωπικότητα! Ήταν ένα λουτρό ποίησης η συνεργασία μας και της χρωστάω μερικές από τις ωραιότερες μελωδίες μου.

Και έρχομαι στον επόμενο πυλώνα της κιβωτού μου, στον Βασίλη Παπαβασιλείου. Αυτόν τον μεγάλο ηθοποιό, τον διανοούμενο, τον στυλοβάτη, στο ξεκίνημά της, της Εταιρείας Θεάτρου «Η Σκηνή», το alter ego του Λευτέρη, τον προικισμένο ρήτορα και λογοπλάστη και τον δυναμικό σκηνοθέτη, κυρίως δε τον προκλητικά ασυμβίβαστο άνθρωπο της εποχής μας.

Δυο παραστάσεις: Η μια, Γκολντόνι, Το καινούργιο σπίτι, όπου πολύ το διασκέδασα με τις ιντριγκαδόρικες και κωμικοτραγικές καταστάσεις, τον τρελό ρυθμό της και την δεμένη αρχιτεκτονική της. Η επόμενη παράστασή μας έμελλε να με κάνει να δακρύζω όποτε τη σκέφτομαι γιατί ήταν η τελευταία της Τζένης Καρέζη και το έργο έμοιαζε προφητικό. «Χάθηκα μέσα στη ζωή μου» τραγουδούσε η Τζένη. Αποφάσισα να τη βάλω να το λέει δυο φορές στο CD. Μία με πιάνο, μόνο δύο στροφές και την άλλη ολόκληρο, με σαξόφωνο, στο τέλος του δεύτερου CD και το ονόμασα «Αποχαιρετισμός». Κάτι ήξερε η Λούλα Αναγνωστάκη όταν το έγραφε. Έτσι είναι οι μεγάλοι συγγραφείς, προικισμένοι με διαίσθηση.

[…] Τώρα, θα μιλήσω με συγκίνηση για τις τρεις τελευταίες παραστάσεις που γεννήθηκαν στο «Απλό Θέατρο», τον χώρο στον οποίο με προσήλωση κι αυταπάρνηση αφιερώθηκε στη υπηρεσία του θεάτρου o Αντώνης Αντύπας.

[…] Γέννημα θρέμμα του ιστορικού «Θεάτρου Τέχνης» ο Αντώνης, ένας ταγμένος θεατράνθρωπος παρουσίασε ένα σπουδαίο ρεπερτόριο συστήνοντας στο ελληνικό κοινό και άπαιχτα έργα μεγάλων συγγραφέων όπως ο Χάρολντ Πίντερ, ο Μπράιαν Φρίελ, ο Ντάγκερμαν και πολλοί άλλοι.

Τα τρία τελευταία έργα στο «Απλό Θέατρο», ενδεικτικά των επιλογών του, Ο επιστάτης του Χ. Πίντερ, οι Ευτυχισμένες μέρες του Μπέκετ και το Βαγόνι στα νερά του ταλαντούχου και βραβευμένου θεσσαλονικιού νέου συγγραφέα Λεωνίδα Προυσαλίδη, μου χάρισαν στιγμές μεγάλης ευδαιμονίας και ανάτασης και νιώθω συγκίνηση που οι μουσικές μου περιλαμβάνονται σ’ αυτή την όμορφη έκδοση. Λέω όμορφη γιατί καμιά εικαστική επιλογή δεν θ’ αγκάλιαζε καλύτερα την κιβωτό μου όσο αυτός ο υπέροχος πίνακας της ζωγράφου Ειρήνης Ηλιοπούλου που απεικονίζει ένα θέατρο και έχει τον τίτλο «Théâtre de Paris», εμπνευσμένο από το περίφημο παρισινό θέατρο Le vieux-Colombier. Toν πίνακα αυτό επέλεξε ο Ανδρέας Γεωργιάδης, ο σπουδαίος εικαστικός που σχεδίασε και όλη την υπέροχη έκδοση με έμπνευση, έρευνα και άφθαστο γούστο.

Τον ευχαριστώ, όπως ευχαριστώ όλους τους σπουδαίους μουσικούς που συμμετείχαν στις ηχογραφήσεις. Η έκδοση αυτή ανήκει και σ’ αυτούς».

Διαστάσεις 19 x 19 cm
Μουσική

Ελένη Καραΐνδρου

Βιβλιοδεσία

Άδετο

Σελίδες

36

ISBN

978-960-8104-68-6

Έτος έκδοσης

2015

Κωδικός προϊόντος: MA 15232-58 Κατηγορίες: , , Ετικέτες: , , ,
Updating…
  • Κανένα προϊόν στο καλάθι σας.